Z radością dzielę się świetną wiadomością! Już 24 października 2026 będę prelegentem na konferencji HolisticTalk 👉 https://holistictalk.pl/
Holistic Talk to inicjatywa portalu i kwartalnika Holistic News. To wydarzenie, w którym inspirujące wystąpienia przenikają się z głębokimi wartościami: prawdą, dobrem i humanizmem. Korzysta z formuły podobnej do TEDx czy PechaKucha, ale idzie o krok dalej – tworząc przestrzeń do nawiązywania autentycznych relacji. Relacji, które pomagają lepiej rozumieć otaczający nas świat i siebie nawzajem.
Moja prelekcja będzie nosić tytuł: „W kosmosie czas się zatrzymuje”
Spotkamy się w wyjątkowym miejscu – Cavatina Hall w Bielsku-Białej – gdzie wspólnie spojrzymy w niebo, ale też… w głąb siebie.
To dla mnie szczególna okazja, by spotkać się z Wami na żywo – porozmawiać bezpośrednio, wymienić się przemyśleniami i podzielić pasją do kosmosu oraz naszego miejsca we Wszechświecie.
Podczas wydarzenia będzie także możliwość osobistego spotkania oraz zakupu mojej książki „Na progu Wszechświata” 📘
Jeśli czujesz, że warto czasem zatrzymać się, spojrzeć w górę i zadać sobie najważniejsze pytania – mam nadzieję, że zobaczymy się właśnie tam.
12 lutego 1986 roku zostałem członkiem Polskiego Towarzystwa Miłośników Astronomii. Miałem wtedy w głowie więcej pytań niż odpowiedzi, więcej zapału niż sprzętu i ogromną ciekawość Wszechświata. Dziś mija dokładnie 40 lat od tamtej decyzji — i z pełnym przekonaniem mogę powiedzieć, że była to jedna z najważniejszych i najlepszych decyzji w mojej astronomicznej drodze.
Cztery dekady to w astronomii chwila. Światło z wielu gwiazd, które obserwujemy, leciało do nas tysiące lat. A jednak w skali ludzkiego życia to ogrom czasu. Widziałem, jak zmieniała się technologia: od analogowych map nieba i prostych teleskopów, po zaawansowaną astrofotografię cyfrową, kamery CMOS i zdalne obserwatoria. Widziałem, jak kolejne pokolenia odkrywają Saturna po raz pierwszy i jak ten moment zachwytu wygląda dokładnie tak samo jak 40 lat temu. Tego nie zmienia żadna technologia.
PTMA to dla mnie coś znacznie więcej niż formalne członkostwo. To wspólnota ludzi, których łączy autentyczna ciekawość kosmosu. Spotkania, wspólne obserwacje, prelekcje, wyjazdy pod ciemne niebo, rozmowy trwające do późnej nocy — o galaktykach, kometach, nowych odkryciach i o tym, jak działa Wszechświat. To środowisko, w którym pasja spotyka się z wiedzą, a doświadczenie naturalnie przechodzi z jednego pokolenia na kolejne.
Polskie Towarzystwo Miłośników Astronomii od lat odgrywa ważną rolę w popularyzacji nauki w Polsce. Integruje miłośników astronomii, wspiera edukację, organizuje wydarzenia, inspiruje młodych ludzi do patrzenia w niebo z pytaniem „dlaczego?” zamiast tylko „jak ładnie”. A to pytanie „dlaczego?” jest początkiem każdej prawdziwej przygody z nauką.
Przez 40 lat byłem świadkiem wielu zmian — w sprzęcie, w dostępie do wiedzy, w sposobach komunikacji. Jedno jednak pozostało niezmienne: emocje towarzyszące pierwszemu spojrzeniu na pierścienie Saturna, księżyce Jowisza czy mgławicę w Orionie. Ten moment, gdy dociera do nas, że patrzymy na obiekt oddalony o setki czy tysiące lat świetlnych. To doświadczenie ma w sobie coś fundamentalnego — uczy pokory, dystansu i zachwytu.
Jeśli astronomia jest Twoją pasją — albo czujesz, że mogłaby się nią stać — zachęcam do przystąpienia do PTMA. Niezależnie od tego, czy dopiero zaczynasz z lornetką, czy pracujesz z zaawansowanym zestawem do astrofotografii, w takiej organizacji można znaleźć wsparcie, inspirację i ludzi, którzy rozumieją, dlaczego ktoś potrafi marznąć kilka godzin tylko po to, by zobaczyć przelot komety.
40 lat temu zrobiłem pierwszy formalny krok. Dziś nadal patrzę w niebo z tym samym zachwytem. Wszechświat się nie spieszy — ale potrafi nagrodzić cierpliwych. A najlepiej odkrywa się go razem.
Podczas 34. Finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy w Myślenicach jednym z wydarzeń towarzyszących była prelekcja poświęcona zanieczyszczeniu światłem – zjawisku, które na co dzień umyka naszej uwadze, choć realnie wpływa na środowisko, zdrowie i sposób, w jaki postrzegamy nocne niebo.
W trakcie spotkania uczestnicy mogli dowiedzieć się, czym właściwie jest zanieczyszczenie światłem i dlaczego nie sprowadza się ono jedynie do „zbyt jasnych lamp”. Omówiono jego główne źródła – od nieprawidłowo zaprojektowanego oświetlenia ulicznego, przez reklamy świetlne, aż po prywatne instalacje emitujące światło w niepotrzebnych kierunkach. Szczególną uwagę poświęcono konsekwencjom tego zjawiska: zaburzeniom rytmu dobowego u ludzi, negatywnemu wpływowi na zwierzęta nocne oraz stopniowemu zanikowi naturalnej ciemności, która przez tysiące lat była integralną częścią naszego świata.
Prelekcja miała również wyraźny wymiar astronomiczny. Pokazano, jak zanieczyszczenie światłem ogranicza możliwość obserwacji gwiazd, planet i Drogi Mlecznej, sprawiając, że dla wielu osób nocne niebo staje się jedynie jasnoszarą kopułą. Uczestnicy mogli zobaczyć porównania nieba obserwowanego z obszarów miejskich i z miejsc wolnych od nadmiaru sztucznego światła, co szczególnie mocno unaoczniło skalę problemu.
Nie zabrakło także części praktycznej. Zaprezentowano proste rozwiązania, które mogą ograniczyć zanieczyszczenie światłem bez rezygnacji z bezpieczeństwa i komfortu: odpowiednie oprawy oświetleniowe, właściwą barwę światła, kierunkowe lampy oraz świadome korzystanie z oświetlenia w przestrzeni publicznej i prywatnej. Podkreślono, że nawet niewielkie zmiany, wprowadzane lokalnie, mają realne znaczenie.
Prelekcja spotkała się z dużym zainteresowaniem i była okazją do żywej dyskusji z uczestnikami 34. Finału WOŚP w Myślenicach. Pokazała, że temat ochrony nocnego nieba łączy naukę, ekologię i codzienne wybory, a jednocześnie doskonale wpisuje się w ideę wspólnego działania na rzecz lepszego, bardziej świadomego świata.
Dziękuję wszystkim, którzy wzięli udział w spotkaniu „Astronomia na progu Wszechświata”! Frekwencja naprawdę dopisała, co jest dla mnie ogromną radością i najlepszym dowodem na to, że ciekawość kosmosu ma się świetnie.
Mam nadzieję, że wydarzenie było dla Was inspirujące, że rozbudziło wyobraźnię i zostawiło apetyt na więcej – bo astronomia to nauka, w której każde odkrycie prowadzi do kolejnych pytań. Oby to spotkanie stało się dla części z Was początkiem głębszej przygody z poznawaniem Wszechświata: przez obserwacje nieba, lektury, rozmowy i własne poszukiwania.
Jeszcze raz dziękuję za obecność, zaangażowanie i świetną atmosferę. Do zobaczenia pod gwiazdami. 🌌
