Teleskop Horyzontu Zdarzeń przybliża dżet czarnej dziury

Chociaż supermasywne czarne dziury są powszechne w całym Wszechświecie, nie mamy wielu ich bezpośrednich zdjęć. Problem polega na tym, że chociaż mogą mieć masę milionów lub miliardów gwiazd, nawet najbliższe supermasywne czarne dziury mają pozornie niewielkie rozmiary. Jedyne bezpośrednie zdjęcia, jakie posiadamy, to M87* i Sag A*, a uchwycenie ich wymagało wirtualnego teleskopu wielkości Ziemi. Jednak wciąż jesteśmy na wczesnym etapie rozwoju Teleskopu Horyzontu Zdarzeń (EHT) i cały czas wprowadzane są ulepszenia wirtualnego teleskopu. Oznacza to, że zaczynamy przyglądać się większej liczbie supermasywnych czarnych dziur.

Najnowsze obserwacje skupiają się na obszarze czarnej dziury znanej jako 3C 84, czyli Perseusz A. Jest to jasne radiowo źródło w galaktyce oddalonej o ponad 200 milionów lat świetlnych. Nawet najnowsza wersja EHT nie jest w stanie rozróżnić horyzontalnego blasku czarnej dziury, tak jak to zrobiliśmy w przypadku M87* i Sag A*, ale pozwala dostrzec jasny obszar otaczający czarną dziurę, gdzie pola magnetyczne są szczególnie intensywne.

Szeroki złożony widok NGC 1275 na wielu długościach fali. Źródło: Marie-Lou Gendron-Marsolais (Université de Montréal), Julie Hlavacek-Larrondo (Université de Montréal), Maxime Pivin Lapointe

Czarna dziura 3C 84 znajduje się w galaktyce NGC 1275, która jest częścią gromady Perseusza. Galaktyka jest nie tylko odległa, ale posiada również centralny obszar bogaty w pył, który okrywa czarną dziurę. Światło optyczne nie może przeniknąć przez ten region, ale światło radiowe tak. Teleskop Horyzontu Zdarzeń może także uchwycić polaryzację światła radiowego pochodzącego z tego obszaru. Jest to ważne, ponieważ naładowane cząstki znajdujące się w silnym polu magnetycznym emitują światło spolaryzowane. Mapując tę ​​polaryzację, astronomowie mogą badać pola magnetyczne.

Jednym z celów tej pracy jest sprawdzenie, jak supermasywne czarne dziury mogą generować potężne dżety wypływające z czarnej dziury z prędkością bliską prędkości światła. Pola magnetyczne są kluczowe. Gdy zjonizowana materia wpada do czarnej dziury, może nieść ze sobą silne pola magnetyczne. Pola te mogą przylegać do dysku akrecyjnego czarnej dziury, co intensyfikuje pola w obszarze, w którym czarnej dziurze staje się trudno wychwycić więcej materii. Nazywa się to dyskiem zatrzymanym magnetycznie.

Jeden z pomysłów jest taki, że gdy magnetycznie zatrzymany dysk obraca się wokół czarnej dziury, linie pola magnetycznego stają się skręcone, zawijając się coraz mocniej i zatrzymując energię magnetyczną. Uwolnienie tej energii w wyniku ponownego ustawienia pola magnetycznego mogłoby spowodować powstawanie zjonizowanych dżetów. Chociaż nie zaobserwowano takiego ponownego ustawienia pola magnetycznego, to badanie pokazuje, że być może uda nam się uchwycić takie zdarzenie.

______________________
Spodobał Ci się wpis ? To postaw kawę Postaw mi kawę na buycoffee.to


Zostań Patronem !

_______________________
Informacje bezpośrednio na Twoją skrzynkę mailową