Po raz pierwszy astronomowie odkryli dysk wokół gwiazdy w innej galaktyce

W tym znaczącym odkryciu astronomowie znaleźli dysk wokół młodej gwiazdy w Wielkim Obłoku Magellana, galaktyce sąsiadującej z naszą. Po raz pierwszy w historii odkryto tego typu dysk poza naszą galaktyką, identyczny jak dyski, w których tworzą się planet w Drodze Mlecznej. Nowe obserwacje ukazują młodą masywną gwiazdę, która rośnie i akreuje materię ze swojego otoczenia oraz tworzy torujący dysk.. Detekcja została dokonana przy pomocy Atacama Large Millimeter/submillimeter Array (ALMA) w Chile, w której Europejskie Obserwatorium Południowe (ESO) jest partnerem.

Dzięki połączonym możliwościom Bardzo Dużego Teleskopu ESO (VLT) i Atacama Large Millimeter/submillimeter Array (ALMA), w którym ESO jest partnerem, zaobserwowano dysk wokół młodej masywnej gwiazdy w innej galaktyce. Obserwacje z Multi Unit Spectroscopic Explorer (MUSE) na VLT, po lewej, pokazują macierzysty obłok LHA 120-N 180B, w którym po raz pierwszy zaobserwowano ten układ, nazwany HH 1177. Obraz w centrum przedstawia towarzyszące mu dżety. Górna część dżetów jest skierowana nieco w naszą stronę, a zatem przesunięta ku czerwieni; dolna oddala się od nas, a zatem jest przesunięta ku czerwieni. Obserwacje z ALMA, po prawej stronie, ujawniły następnie obracający się dysk wokół gwiazdy, podobnie z bokami poruszającymi się w naszą stronę i od nas.

Gdy po raz pierwszy zobaczyłam dowód, że w danych ALMA jest rotująca struktura, nie mogłam uwierzyć, że wykryliśmy pierwszy pozasłoneczny dysk akrecyjny. To był wyjątkowy moment. Wiemy, że dyski są kluczowe w formowaniu się gwiazd i planet w naszej galaktyce, a teraz pierwszy raz widzimy bezpośredni dowód, że tak jest też w innej galaktyce. mówi Anna McLeod, profesor Durham University w Wielkiej Brytanii, pierwsza autorka badań opublikowanych dzisiaj jw. Nature.

Opisywane badania są poszerzeniem obserwacji dokonanych przy pomocy instrumentu Multi Unit Spectroscopic Explorer (MUSE), na należącym do ESO teleskopie VLT, w których dostrzeżono dżet z tworzącej się gwiazdy — w systemie nazwanym HH 1177 — głęboko wewnątrz gazowego obłoku w Wielkim Obłoku Magellana.

Odkryliśmy, że z młodej masywnej gwiazdy wystrzeliwany jest dżet, a jego istnienie zwiastuje zachodzącą akrecję dyskową.wskazuje McLeod.

Jednak aby potwierdzić, że tego typu dysk faktycznie tam występuje, zespól badawczy potrzebował pomiaru ruchu gęstego gaz wokół gwiazdy.

Ta mozaika przedstawia w centrum rzeczywisty obraz młodego układu gwiezdnego HH 1177 w Wielkim Obłoku Magellana, galaktyce sąsiadującej z Drogą Mleczną. Obraz został uzyskany za pomocą Multi Unit Spectroscopic Explorer (MUSE) na Bardzo Dużym Teleskopie ESO (VLT) i pokazuje dżety wystrzeliwane z gwiazdy. Następnie naukowcy wykorzystali Atacama Large Millimeter/submillimeter Array (ALMA), w którym ESO jest partnerem, aby znaleźć dowody na istnienie dysku otaczającego młodą gwiazdę. Wrażenie artystyczne systemu, przedstawiające zarówno dżety, jak i dysk, pokazano na prawym panelu.

Gdy materia jest przyciągana w stronę rosnącej gwiazd, nie spada bezpośrednio na nią, a zamiast tego ulega spłaszczeniu w wirujący dysk wokół gwiazdy. Im bliżej centru, tym szybciej rotuje dysk, a różnica w prędkościach jest dowodem pokazującym astronomom, że istnieje dysk akrecyjny.

Częstotliwość światła zmienia się w zależności od tego, jak szybko w nasza stronę lub od nas porusza się gaz je emitujący. To jest dokładnie tako samo zjawisko, jakie zachodzi, gdy ton syreny karetki zmienia się, gdy przejeżdża obok nas i częstotliwość dźwięku maleje z wyższej na niższą.wyjaśnia Jonathan Henshaw, stażysta w Liverpool John Moores University w Wielkiej Brytanii, współautor badań.

Dokładne pomiary częstotliwości przy pomocy ALMA pozwoliły autorom na rozróżnienie charakterystycznej rotacji dysku, potwierdzając detekcję pierwszego dysku wokół pozagalaktycznej młodej gwiazdy.

Ten olśniewający obszar nowo formujących się gwiazd w Wielkim Obłoku Magellana (LMC) został uchwycony przez instrument Multi Unit Spectroscopic Explorer na Bardzo Dużym Teleskopie ESO. Stosunkowo niewielka ilość pyłu w LMC i ostre widzenie MUSE pozwoliły na wyodrębnienie skomplikowanych szczegółów regionu w świetle widzialnym.

Masywne gwiazdy, takie jak obserwowana w tym przypadku, powstają znacznie szybciej i żyją daleko krócej niż gwiazdy małomasywne, takie jak Słońce. W naszej galaktyce masywne gwiazdy są trudne do obserwacji i często bywają przesłonięte przez pył, z którego powstają, gdy kształtuje się dysk wokół nich. Jednak w Wielkim Obłoku Magellana, galaktyce odległej o 160 000 lat świetlnych, materia, z której gwiazdy powstają, jest fundamentalnie różna od tej z Drogi Mlecznej. Dzięki mniejszej zawartości pyłu, HH 1177 nie jest już przesłonięta przez swój urodzeniowy kokon, dając astronomom widok na powstawanie gwiazdy i planety.

W przypadku infrastruktury astronomicznej jesteśmy w erze szybkiego rozwoju technologicznego. Będąc w stanie badać na tak niesamowitych odległościach, jak powstają gwiazdy, na dodatek w innej galaktyce, jest bardzo ekscytujące.dodaje McLeod.
info: ESO.org

______________________
Spodobał Ci się wpis ? To postaw kawę Postaw mi kawę na buycoffee.to


Zostań Patronem !

_______________________
Informacje bezpośrednio na Twoją skrzynkę mailową