Nadchodzi maksimum aktywności słonecznej. Słońce wyrzuciło trzy rozbłyski klasy X

Słońce zgodnie z harmonogramem zwiększa swoją intensywność, kontynuując zbliżanie się do maksimum słonecznego. W ciągu nieco ponad 24 godzin, 5 i 6 maja 2024 roku, Słońce uwolniło trzy rozbłyski słoneczne klasy X o wartościach X1.3, X1.2 i X4.5. Rozbłyski słoneczne mogą wpływać na komunikację radiową i sieci elektroenergetyczne na Ziemi, a także stanowić zagrożenie dla statków kosmicznych i astronautów w przestrzeni kosmicznej.

Przewidywanie, kiedy wystąpi maksimum słoneczne, nie jest łatwe, a czas jego wystąpienia można potwierdzić dopiero po jego wystąpieniu. Jednak Centrum Prognozowania Pogody Kosmicznej NOAA (SWPC) szacuje obecnie, że maksimum słoneczne prawdopodobnie wystąpi między majem 2024 a początkiem 2026 roku. Słońce przechodzi przez cykl wysokiej i niskiej aktywności mniej więcej co 11 lat, napędzany przez pole magnetyczne Słońca i wskazywany przez częstotliwość i intensywność plam słonecznych i innej aktywności na jego powierzchni. SWPC ciężko pracuje, aby lepiej radzić sobie z przewidywaniem cykli słonecznych i aktywności.

Rozbłyski słoneczne to eksplozje na Słońcu, które uwalniają potężne wybuchy energii i promieniowania pochodzące z energii magnetycznej związanej z plamami słonecznymi. Im więcej plam słonecznych, tym większy potencjał rozbłysków.

Rozbłyski są klasyfikowane w oparciu o system podobny do skali Richtera dla trzęsień ziemi, który dzieli rozbłyski słoneczne według ich siły. Klasa X jest najbardziej intensywną kategorią rozbłysków, podczas gdy najmniejsze są klasy A, a następnie B, C, M i X. Każda litera oznacza 10-krotny wzrost energii wyjściowej. Tak więc X jest dziesięciokrotnością M i 100-krotnością C. Liczba, która następuje po literze, dostarcza więcej informacji na temat jej siły. Im wyższa liczba, tym silniejszy rozbłysk.

Rozbłyski to największe eksplozje w naszym Układzie Słonecznym. Są one widoczne jako jasne obszary na Słońcu i mogą trwać od kilku minut do kilku godzin. Rozbłyski słoneczne są zazwyczaj widoczne dzięki uwalnianym przez nie fotonom (lub światłu) o różnych długościach fal.

Czasami, ale nie zawsze, rozbłyskom słonecznym może towarzyszyć koronalny wyrzut masy (CME), w którym gigantyczne chmury cząstek ze Słońca są wyrzucane w przestrzeń kosmiczną. Jeśli mamy szczęście, te naładowane cząstki zapewnią oszałamiający pokaz zorzy polarnej tutaj na Ziemi, nie wpływając jednocześnie na sieci energetyczne lub satelity.

Na szczęście misje takie jak Solar Dynamics Observatory, Solar Orbiter i Parker Solar Probe dostarczają niesamowitych widoków i nowych szczegółów na temat Słońca, pomagając astronomom dowiedzieć się więcej o dynamicznej kuli gazu, która zasila cały nasz Układ Słoneczny.

______________________
Spodobał Ci się wpis ? To postaw kawę


Zostań Patronem !

_______________________
Informacje bezpośrednio na Twoją skrzynkę mailową